ย้อนรอยตำนานฉาว 'หูไทเฮา' แห่งราชวงศ์เป่ยฉี กับเรื่องเล่าสุดโต่งในประวัติศาสตร์จีน

หากเอ่ยถึงราชวงศ์ในประวัติศาสตร์จีนที่ถูกจารึกว่ามีความพฤติกรรมสุดโต่งและเต็มไปด้วยเรื่องราวอื้อฉาวมากที่สุด คงหนีไม่พ้น ราชวงศ์เป่ยฉี (ฉีเหนือ) ซึ่งถือเป็นยุคสมัยที่สมาชิกในราชวงศ์ต่างแก่งแย่งอำนาจและมัวเมาในกิเลส จนนำไปสู่การล่มสลายอย่างรวดเร็วภายในเวลาเพียง 27 ปีเท่านั้น

หูไทเฮา กับพงศาวดารนอกประวัติศาสตร์

หนึ่งในตัวละครที่มีชื่อเสียงในแง่ลบมากที่สุดคือ หูไทเฮา พระอัครมเหสีในจักรพรรดิเป่ยฉีอู่เฉิง (เกาจ้าน) โดยในยุคสมัยที่พระสวามีมัวเมาในสุราและมีพระอุปนิสัยโหดเหี้ยม หูไทเฮาถูกระบุในพงศาวดารนอกประวัติศาสตร์ว่าได้แอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ เหอซื่อไค ขุนนางคนสนิทของพระสวามี และแม้ว่าทั้งพระสวามีและคนรักจะเสียชีวิตไปแล้ว พฤติกรรมของพระนางก็ยังคงดำเนินต่อไป

ตำนานพระสงฆ์ในวังหลวง

เรื่องราวที่ถูกกล่าวขานถึงความฉาวโฉ่ถึงขีดสุด คือเหตุการณ์ที่หูไทเฮาได้พบกับพระสงฆ์นามว่า ถานเซี่ยน และมีความปรารถนาจะนำตัวพระสงฆ์รูปนี้รวมถึงศิษย์เข้ามาเสพสุขในพระราชวัง จึงออกอุบายจับพระสงฆ์เหล่านั้นมาแต่งหน้าทาปากและห่มจีวรดัดแปลงให้ดูคล้ายกับ 'แม่ชี' เพื่อตบตาขุนนางและจักรพรรดิเกาเหว่ย (พระราชโอรส)

ทว่าความลับดังกล่าวถูกเปิดเผยเมื่อจักรพรรดิเกาเหว่ยทรงพบความผิดปกติของกลุ่มแม่ชีที่มีหน้าตาสวยงามเกินจริง จึงพยายามจะร่วมสัมพันธ์ด้วยจนได้พบความจริงว่าเป็นบุรุษเพศ ส่งผลให้พระสงฆ์ทั้งหมดถูกประหารชีวิต และหูไทเฮาถูกสั่งกักบริเวณในเวลาต่อมา

มุมมองจากนักประวัติศาสตร์

อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์ในยุคปัจจุบันตั้งข้อสังเกตว่า เรื่องราวการเปิดหอนางโลมหรือพฤติกรรมสุดโต่งบางประการที่ปรากฏในบันทึกนั้น อาจเป็นเพียงการแต่งเติมเสริมแต่งจากวรรณกรรมพื้นบ้าน เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการเสียดสีความเสื่อมโทรมและพฤติกรรมอันเหลวแหลกของพระราชวงศ์เป่ยฉี ซึ่งถูกจดจำในฐานะบทเรียนเตือนใจถึงจุดจบของอำนาจที่ปราศจากคุณธรรม