เปิดตำนาน 200 ปี 'กุลธารา' หมู่บ้านร้างต้องคำสาปแห่งอินเดีย

ท่ามกลางความเงียบสงัดของรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย มีสถานที่แห่งหนึ่งที่ถูกขนานนามว่า “กุลธารา” (Kuldhara) ซึ่งเป็นหมู่บ้านโบราณที่กลายเป็นเมืองร้างมานานกว่า 200 ปี โดยมีเรื่องราวลึกลับที่เล่าขานสืบต่อกันมาว่า ผู้คนนับพันชีวิตได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยภายในคืนเดียว พร้อมกับคำสาปที่ทิ้งไว้ว่าห้ามมิให้ใครกลับมาตั้งถิ่นฐาน ณ ที่แห่งนี้อีก

จากความรุ่งเรืองสู่เมืองร้าง

ข้อมูลจากกรมการท่องเที่ยวรัฐราชสถานระบุว่า หมู่บ้านกุลธาราก่อตั้งขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1291 โดยกลุ่มพราหมณ์ปาลีวัล (Paliwal Brahmins) ซึ่งเป็นชุมชนที่มีความเชี่ยวชาญด้านเกษตรกรรมและการบริหารจัดการน้ำเป็นอย่างดี แม้สภาพภูมิประเทศจะมีความแห้งแล้ง แต่พวกเขาก็สามารถสร้างความเจริญรุ่งเรืองให้แก่พื้นที่ได้นานหลายศตวรรษ ก่อนที่จุดเปลี่ยนสำคัญจะมาถึงเมื่อผู้นำชุมชนตัดสินใจอพยพผู้คนออกจากหมู่บ้านทั้งหมดในคืนเดียว โดยเชื่อกันว่ามีชุมชนพราหมณ์ปาลีวัลอีกหลายสิบแห่งที่ร่วมอพยพในคราวเดียวกัน

ปริศนาคำสาปและข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์

ตำนานท้องถิ่นระบุว่า การอพยพครั้งนี้เกิดจากสถานการณ์บีบคั้นจากขุนนางผู้มีอำนาจที่ต้องการแต่งงานกับหญิงสาวในหมู่บ้าน ก่อนจากไปชาวบ้านได้กล่าวคำสาปไว้ว่าผู้ใดที่คิดจะกลับมาตั้งถิ่นฐานที่นี่จะไม่มีวันอยู่อย่างสงบสุข อย่างไรก็ตาม เรื่องราวเหล่านี้เป็นเพียงตำนานที่เล่าสืบต่อกันมา ยังไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยันแน่ชัดว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นฉับพลันในคืนเดียวจริงหรือไม่ หรือชาวบ้านเหล่านั้นอพยพไปที่ใด

สมมติฐานทางวิทยาศาสตร์

แม้จะมีเรื่องราวเหนือธรรมชาติเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ในมุมมองของนักวิชาการมีการตั้งสมมติฐานที่แตกต่างออกไป เช่น การศึกษาของนักธรณีวิทยาจากมหาวิทยาลัยโมฮันลาล สุขาเดีย (Mohanlal Sukhadia University) ในปี ค.ศ. 2017 ที่เสนอว่าการล่มสลายอาจเกี่ยวข้องกับแผ่นดินไหว อย่างไรก็ตาม ข้อเสนอดังกล่าวถูกโต้แย้งโดยนักวิชาการอีกกลุ่มในวารสาร Current Science ปี ค.ศ. 2018 ปัจจุบันนักวิจัยจึงมองว่าการทิ้งร้างอาจเกิดจากปัจจัยสะสมทางเศรษฐกิจ การเมือง และสิ่งแวดล้อมมากกว่าเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ

กุลธาราในปัจจุบัน

ปัจจุบันกุลธาราได้รับการประกาศให้เป็นโบราณสถานคุ้มครองของรัฐตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 เพื่ออนุรักษ์คุณค่าทางประวัติศาสตร์ โดยไม่ได้เป็นสถานที่ต้องห้ามแต่อย่างใด นักท่องเที่ยวสามารถเข้าชมซากอารยธรรมโบราณได้ในช่วงเวลากลางวัน ทั้งนี้ควรตรวจสอบระเบียบการเข้าชมจากเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลพื้นที่ เนื่องจากเป็นสถานที่ที่ต้องได้รับการอนุรักษ์อย่างเคร่งครัด