วิเคราะห์ซีรีส์ 'คลึง': งานสร้างคุณภาพสูงที่ยังขาดความสมจริงเชิงตรรกะ

ซีรีส์ 'คลึง' ผลงานภายใต้การผลิตของ oneD ORIGINAL ถือเป็นโปรเจกต์ที่น่าจับตามอง ด้วยมาตรฐานงานสร้างที่ประณีตงดงามและการดำเนินเรื่องที่ฉับไวตามแบบฉบับงานคุณภาพสูง ทว่าเมื่อพิจารณาในรายละเอียดของเนื้อหา กลับพบประเด็นที่น่าสนใจทั้งในแง่ของบทละครและการถ่ายทอดอารมณ์ผ่านตัวละคร

ประเด็นสังคมที่ถูกใช้เป็นเพียงฉากหลัง

แม้ซีรีส์จะหยิบยกประเด็นสังคมที่แหลมคมและมีความเป็นสากลมาใช้เพื่อดึงดูดความสนใจ แต่บทวิจารณ์กลับมองว่าประเด็นเหล่านี้ถูกใช้เป็นเพียงฉากหลังสำเร็จรูปเพื่อสร้างมิติให้ตัวร้ายดูเลวร้ายอย่างไร้ข้อกังขา มากกว่าการเจาะลึกถึงกลไกเชิงโครงสร้างอำนาจที่ควรจะเป็น

ความเหนือจริงของบทละครและตัวละคร

ความแฟนตาซีของบทละครไม่ได้มีเพียงวิชานิ้วสั่งตายของนางเอกเท่านั้น แต่ยังรวมถึงตัวละครอย่าง 'ปลาวาฬ' ผู้เชี่ยวชาญด้านสุคนธบำบัด แม้การใช้ความรู้เรื่องน้ำมันหอมระเหยจะเป็นกลเม็ดที่น่าสนใจ แต่บทกลับเลือกทางลัดด้วยการมอบความสามารถระดับเหนือมนุษย์ให้ตัวละครนี้สามารถสูดดมกลิ่นเพื่อแกะรอยและตรวจจับบุคคลได้แม่นยำไม่ต่างจากสุนัขตำรวจ K9

มุมมองด้านการแสดง

ในด้านการแสดง ชาร์เลท วาศิตา พยายามตรึงอารมณ์ด้วยความนิ่งและสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น ขณะที่นักแสดงรุ่นใหญ่อย่าง เอก-ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ สามารถคุมจังหวะการแสดงได้อย่างสุขุม อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของ พลัง โลกศิลป์ ในบท 'ตงหยาง' กลับถูกวิจารณ์ว่ามีท่าทีคล้ายตัวร้ายในการ์ตูน ซึ่งส่งผลให้มิติความตึงเครียดของโลกอาชญากรรมในเรื่องดูเบาบางลงไปอย่างน่าเสียดาย

ลายเซ็นของผู้กำกับ สันต์ ศรีแก้วหล่อ

ทิศทางของ 'คลึง' สะท้อนผ่านประสบการณ์ของ สันต์ ศรีแก้วหล่อ ผู้กำกับที่มีผลงานขึ้นหิ้งอย่าง พิษสวาท, ล่า (2560) และ บางกอกคณิกา สันต์เป็นผู้กำกับที่เข้าใจ 'จริตคนดูไทย' อย่างลึกซึ้งและรู้วิธีการขยี้ปมดราม่าให้ถึงอารมณ์ แต่ในยุคที่ผู้ชมมองหาความสมจริงเชิงวิทยาศาสตร์และตรรกะที่รัดกุม การเลือกเน้นความฉับไวและจุดขายเชิงแฟนตาซีมากกว่าความสมเหตุสมผลของศาสตร์การแพทย์แผนไทย จึงถือเป็นการประนีประนอมเพื่อให้งานเข้าถึงผู้ชมวงกว้างได้ง่ายที่สุด

โดยสรุป 'คลึง' ยังคงเป็นผลงานที่มอบความบันเทิงได้ดีเยี่ยม มีองค์ประกอบทั้งทางวัฒนธรรมและโปรดักชันที่ได้มาตรฐาน แต่ยังคงเป็นที่ถกเถียงในเรื่องความลึกซึ้งของเนื้อหาและตรรกะของบทละคร